Μείωση της θητείας για τους δημάρχους μελετά η κυβέρνηση

Μείωση της θητείας για τους δημάρχους μελετά η κυβέρνηση και άλλες αλλαγές στον «Καλλικράτη», ενώ εισάγεται η απλή αναλογική.

Η πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε αλλαγές στη θεσμική συγκρότηση και λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης εξαγγέλθηκε από πέρυσι. Μάλιστα, ήρθε ως συνέχεια της καθιέρωσης της απλής αναλογικής και τη μείωση της θητείας


Σύμφωνα με τις πληροφορίες στις αλλαγές που προωθούνται είναι:

Απλή αναλογική: Θα ισχύει και στις δημοτικές-περιφερειακές εκλογές και οι έδρες των δημοτικών-περιφερειακών συμβούλων θα μοιράζονται αναλογικά με βάση τα ποσοστά της πρώτης Κυριακής. Για να εκλεγεί δήμαρχος-περιφερειάρχης θα χρειάζεται και πάλι το 50%+1 των ψήφων και αν δεν το πάρει την πρώτη Κυριακή, θα αναμετρώνται οι δύο επικρατέστεροι σε δεύτερο γύρο. Έως τώρα, όποιος έβγαινε πρώτος τη δεύτερη Κυριακή λάμβανε σημαντικό μπόνους ώστε να διαθέτει τα 3/5 των συμβούλων.

Μείωση θητείας: Μόλις μία φορά το 2014 ίσχυσε η πρόβλεψη να γίνονται οι αυτοδιοικητικές εκλογές μαζί με τις ευρωεκλογές και οι τοπικοί άρχοντες να έχουν πενταετή θητεία όπως οι ευρωβουλευτές. Η πρόταση τώρα είναι να επιστρέψει η θητεία στην 4ετία και οι εκλογές να γίνονται τον Οκτώβριο για να αναλαμβάνει η νέα ηγεσία την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους.

Ψήφος στους μετανάστες: Μέσα στις προτάσεις περιλαμβάνεται και το δικαίωμα να έχουν δικαίωμα ψήφου και όσοι αλλοδαποί μένουν νόμιμα στην Ελλάδα. Βάσει των επίσημων στοιχείων του υπουργείου Εσωτερικών, οι νόμιμα διαμένοντες αλλοδαποί ήταν 580.161 άτομα τον Ιανουάριο του 2017 και αυτό σημαίνει αύξηση του εκλογικού σώματος κατά περίπου 6%. Εως τώρα είχαν δικαίωμα «εκλέγειν» οι υπήκοοι κρατών-μελών της ΕΕ στις ευρωεκλογές και τις δημοτικές εκλογές, ενώ προτείνεται να επεκταθεί το δικαίωμα και για τις περιφερειακές εκλογές.

00Η  ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ  ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ

Τα άρθρο 102 του Συντάγματος είναι «αφιερωμένο» στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Δύο περίπου μήνες πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαϊου είναι επίκαιρο να δούμε την εξέλιξη του θεσμικού πλαισίου που αφορά την  Τοπική Αυτοδιοίκηση στη χώρα μας από τις εκλογές του 2010 μέχρι σήμερα,  σε σχέση με τα συνταγματικώς προβλεπόμενα.

Με την  παρούσα παρέμβαση προσπαθούμε  να αξιολογήσουμε  τις θεσμικές παρεμβάσεις  στην Τοπική Αυτοδιοίκηση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η οποία χαρακτηρίζεται από την οικονομική, κοινωνική, πολιτική και ανθρωπιστική κρίση που βιώνει η χώρα μας. Η προσέγγιση θα γίνει με βάση τα προβλεπόμενα από το Σύνταγμα και κατά πόσο οι νομοθετικές πρωτοβουλίες των μνημονιακών κυβερνήσεων  είναι σύμφωνες με αυτά. Όπου χρειαστεί λαμβάνεται ως υπόδειγμα ο Δήμος Σπάρτης.

Ο όρος Τοπική Αυτοδιοίκηση περιλαμβάνει δύο σκέλη οποία ορίζονται με σαφήνεια στο άρθρο 102 του ισχύοντος Συντάγματος της χώρας, την «τοπικότητα» και την αυτοδιοίκηση» τα οποία και θα εξετάσουμε για να δούμε  κατά πόσο ισχύουν σήμερα και κατ’ επέκταση κατά πόσο εφαρμόζεται η όχι το Σύνταγμα της χώρας.

  1. Στην παράγραφο 1 αναφέρεται   «‘Η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού. Υπέρ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης συντρέχει τεκμήριο αρμοδιότητας για τη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων. Νόμος καθορίζει το εύρος και τις κατηγορίες των τοπικών υποθέσεων, καθώς και την κατανομή τους στους επί μέρους βαθμούς. Με νόμο μπορεί να ανατίθεται στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης η άσκηση αρμοδιοτήτων που συνιστούν αποστολή του Κράτους.»

Πόσο «τοπικές» για τον Α’ βαθμό αυτοδιοίκησης μπορούν να θεωρηθούν υποθέσεις και προβλήματα τα οποία καλείται να επιλύσει ένας Δήμος όπως αυτός της Σπάρτης που καλύπτει τον Ανατολικό  Ταϋγετο από τον Λογγανίκο μέχρι την Σπαρτιά και τον Δυτικό Πάρνωνα από την Αράχωβα μέχρι τη Ζούπαινα; Με  50 περίπου τοπικές κοινότητες και δεκάδες οικισμούς; Σε τι βοήθησε η εφαρμογή του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ  (Ν. 3852/2010) πέρα από την διευκόλυνση στην υλοποίηση των μνημονιακών πολιτικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ν. 3852/2010 ήταν ο πρώτος «μνημονιακός» νόμος που ψηφίστηκε αμέσως μετά την πρώτη «επίσκεψη» των τροϊκανών στην Ελλάδα τον Μάη του 2010. Η εφαρμογή του συγκεκριμένου ήρθε να επιβεβαιώσει  τα όσα ο υπογράφων είχε αναφέρει σε άρθρο του με τίτλο «Καλλικράτης – Μια πρώτη προσέγγιση» που δημοσιεύτηκε σε τοπικά ΜΜΕ τον Γενάρη 2010 όταν δόθηκε στη δημοσιότητα το «Σχέδιο Καλλικράτης»και ειδικότερα:

Το πρόβλημα δεν είναι ο αριθμός των Δήμων η Περιφερειών αλλά η ουσιαστική αναβάθμιση του ρόλου τους για την εξυπηρέτηση του πολίτη, όχι των κομματικών σκοπιμοτήτων.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι με το σχέδιο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ η τοπική αυτοδιοίκηση έρχεται πιο κοντά στο δημότη με τη διεύρυνση της συμμετοχής του, την ανάδειξη της κοινωνίας των πολιτών (παρ. 5), δίνοντας δύναμη στο χωριό και τη γειτονιά (παρ. 54), κλπ. Οι διαπιστώσεις αυτές αποτελούν ευχολόγιο αφού με τα μεγέθη, κυρίως γεωγραφικά που θα έχουν οι Ο. Τ. Α. της περιφέρειας αποκλείουν τη συγκρότηση κινηματικών συνδυασμών που θα βασίζονται στη συμμετοχή των πολιτών.

Δείτε πληροφορίες για την τοπική αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα στο wikipedia.org