Ξεχνά ο Αλέξης, ότι οι Έλληνες στην πλειονότητά τους, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, θέλουν να δουν τα παιδιά τους να παρελαύνουν στις εθνικές γιορτές.

Θέλουν να μην αποκοπούν τα παιδιά τους από την «εκκλησιά», θέλουν τα παιδιά τους να μάθουν στο σχολείο και δέκα αράδες αρχαία Ελληνικά.

Ξεχνά ο Αλέξης Τσίπρας ότι ο Ελληνικός λαός μπορεί να κάνει τεράστια υπομονή στα θέματα της οικονομίας, γιατί αφ’ ενός τα κτυπήματα στο πορτοφόλι του τα έχει ήδη φάει και αφ’ ετέρου γιατί έχει συνειδητοποιήσει πως με οποιαδήποτε κυβέρνηση τον οικονομικό αρμαγεδώνα θα τον υποστεί. Απόδειξη ότι η Γαλλία φλέγεται για τις περικοπές δαπανών, αλλά η Ελλάδα υπέγραψε τα 99 χρόνια δεσμεύσεων και αμήχανη ετοιμάζεται να πάει για διακοπές για να ξεχάσει τον πόνο της.


Όσοι πολιτικοί έλεγαν στον Ελληνικό λαό πως θα σβήσουν σε μία μέρα τα μνημόνια, λες και είναι πρόχειρα γραμμένα με κιμωλία στο μαυροπίνακα του σχολείου, τελικά τα έγραψαν σε μαρμάρινες πλάκες που μόνον στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη δεν έχουν ακόμη εντοιχισθεί για να θυμούνται το μνημόνιο οι νέοι μας για τα επόμενα 99 χρόνια.

Η δέσμη προτάσεων που κατέθεσε η Επιτροπή Εθνικού και Κοινωνικού Διαλόγου για την Παιδεία, προβλέπει κατάργηση των παρελάσεων, του υποχρεωτικού εκκλησιασμού, της υποχρεωτικής προσευχής, των επαναληπτικών εξετάσεων και μία σειρά άλλων μέτρων, που στόχο έχουν να αναδιαμορφώσουν το σημερινό προφίλ της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.


Ίσως να μην κόπτονται για την παρέλαση, την προσευχή και τ’ αρχαία Ελληνικά, όσοι ανήκουν στον παλαιό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ, τότε που έπαιρνε στις εκλογές 3%. Τώρα που τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ έφθασαν να τον κάνουν κυβέρνηση, έχει ψηφισθεί και από ανθρώπους, οι οποίοι θεωρούν σημαντικά εκείνα, που η κυβέρνηση θέλει να αποβάλλει από τη ζωή του Έλληνα.

Τέτοια λάθη κοστίζουν εκλογές, γιατί είναι λάθη που δεν ξεχνιούνται. Ο Αλέξης πρωτοέγινε γνωστός πολιτικά σαν μπροστάρης των καταλήψεων στα σχολεία. Ξέρει την πολιτική δυναμική που κρύβεται στην εκπαίδευση. Ας μην ξεχνά ότι αιώνων συνήθειες που σχετίζονται με το σχολείο, μπορούν να αποδειχθούν αγκάθια, που θα τον ματώσουν πολιτικά σε σημείο μη αναστρέψιμο.