Όσοι προέβλεψαν οτι ζούμε στην Αμερική των post truth politics, απλώς δικαιώνονται.

Τι σχέση άραγε μπορεί να έχει μια πιτσαρία Έλληνα ομογενούς στην Ουάσιγκτον, το Δημοκρατικό κόμμα, ένα γιγαντιαίο κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας και μια παραλίγο μαζική δολοφονία. Απολύτως καμία.
Στην Αμερική όμως των post-truth politics, όπου η αλήθεια έχει πάψει να έχει σημασία και το ψέμα έχει πάψει να σοκάρει, όλα αυτά μπορούν με ευκολία να γίνουν ένα και να συνθέσουν μια ζουμερή θεωρία συνωμοσίας. Η μετατροπή της σε γεγονός (sic), είναι απλώς ζήτημα χρόνου.
Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.
Στις αρχές Νοεμβρίου, τα wikileaks δίνουν στην δημοσιότητα σειρά από mail του Τζον Ποντέστα, επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας της Χίλαρι Κλίντον. Οι αντιπολιτευόμενες περιθωριακές ιστοσελίδες και τα παρακμιακά blogs που αναλαμβάνουν την βρώμικη δουλειά εντοπισμού στοιχείων, που θα μπορούσαν να πλήξουν την υποψήφια των Δημοκρατικών, γρήγορα απογοητεύονται. Όσο και αν ψάχνουν δεν βρίσκουν κάτι. Όμως κάτι πρέπει να βρεθεί. Βρισκόμαστε άλλωστε λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές.
Σε αρκετά mail του Ποντέστα γίνεται αναφορά σε πίτσες. Αυτό είναι. Το συμπέρασμα βγαίνει αβίαστα. Μάλλον η λέξη πίτσα αποτελεί μυστικό κωδικό επικοινωνίας που παραπέμπει σε κάτι άλλο, πιο σκοτεινό. Τα αρχικά του cheese pizza θα μπορούσαν να είναι για παράδειγμα, τα αρχικά για child pornography, σκέφτονται. Και το σατανικό σχέδιο μπαίνει σε εφαρμογή, χωρίς περιττές καθυστερήσεις και αχρείαστους ενδοιασμούς.
Όμως μια θεωρία συνωμοσίας δεν είναι αρκετά πειστική αν δεν έχει τους σωστούς πρωταγωνιστές. Σε αυτό το σημείο έρχεται βολικά στο προσκήνιο ο Τζειμς Αλεφαντής ιδιοκτήτης γνωστής πιτσαρίας στην Ουάσιγκτον και υποστηρικτής του Δημοκρατικού Κόμματος. Σε ένα από τα μειλ συνομιλεί με τον αδελφό του Ποντέστα για το ενδεχόμενο διοργάνωσης βραδιάς συγκέντρωσης χρημάτων υπέρ της Χίλαρι στην πιτσαρία του.
Ο Αλεφαντής είναι το τέλειο θύμα μιας και η πιτσαρία του, που λέγεται Comet Ping Pong έχει ως σήμα δύο ρακέτες. Οι δυο ρακέτες αν τις κοιτάξεις λίγο καχύποπτα μοιάζουν να σχηματίζουν μια πεταλούδα. Η πεταλούδα κατά πολλούς θεωρείται διεθνές σύμβολο παιδικής πορνογραφίας. Και το όνομά του James Alefantis, θα μπορούσε να είναι ψεύτικο και να σημαίνει J’aime les enfants, δηλαδή «αγαπώ τα παιδιά».
Σε ένα από τα mail η γνωστή καλλιτέχνης Μαρίνα Αμπράμοβιτς προσκαλεί τον Ποντέστα σε δείπνο στο σπίτι της. Δεν διευκρινίζει αν θα φάνε πίτσα, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Η αδυναμία της για το αίμα, το οποίο κοσμεί συχνά τον καλλιτεχνικό της κόσμο, δίνει τροφή για νέες θεωρίες, αυτή τη φορά περί σατανιστικών τελετών. Με θύματα πάντα παιδιά, που προέρχονται από τα δυστοπικά υπόγεια της πιτσαρίας του Αλεφαντή.
Αυτά τα υπόγεια γίνονται το ιδανικό γκροτέσκο σκηνικό για τον συντονισμό των επιχειρήσεων του δικτύου παιδικής πορνογραφίας, εκμετάλλευσης ανηλίκων από την Αιτή και εμπορίας παιδικών οργάνων. Τα μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος, που παραδοσιακά τρώνε πίτσα εκεί, γίνονται οι αδίστακτοι πελάτες και η Χίλαρι ο εγκέφαλος πίσω από την κερδοφόρα επιχείρηση. Οι αναρτήσεις σε παρακμιακά και ακροδεξιά site, καθώς και στο twitter αρχίζουν και αποκτούν οργανωμένη μορφή.
Ένας σοβαρός αναγνώστης ενδεχομένως να μην κατάλαβε ποτέ πως γεννήθηκε το pizza gate. Και αυτό, διότι ένας σοβαρός αναγνώστης δεν συνηθίζει να ανοίγει διάλογο στο reddit ή να ποστάρει σχόλια στο 4chan.Επειδή όμως στον κόσμο μας και δη στις ΗΠΑ, υπάρχουν εκατομμύρια μη σοβαροί αναγνώστες το pizza gate παίρνει γρήγορα εξωφρενικές διαστάσεις.Κανείς δεν ζητεί παραπάνω στοιχεία και συνεπώς κανείς δεν δίνει. Κανείς δεν αμφισβητεί αυτά που διαβάζει. Κανείς δεν θεωρεί σκόπιμο να διπλοτσεκάρει τις πηγές. Δεν υπάρχει αντίλογος.
Για κάποιες ημέρες η είδηση περιορίζεται στις παρακμιακές ιστοσελίδες που λέγαμε. Στα μέσα Νοεμβρίου όμως το hashtag #pizzagate αρχίζει να εμφανίζεται και σε τουρκικά φιλοκυβερνητικά site. Από εκεί περνάει αμέσως στα αμερικανικά mainstream media, τα οποία ενώ έχουν μια απέχθεια για τα αμερικάνικα ακροδεξιά site, αναπαράγουν με σχετική ευκολία τον διεθνή τύπο ακόμη και αν εξυπηρετεί οφθαλμοφανείς σκοπιμότητες.
Ο Αλεφαντής που θα πει στους New York Times οτι «η πιτσαρία μου δεν έχει καν υπόγειο» αρχίζει να δέχεται εκατοντάδες ανώνυμες απειλές για την ζωή του, την ώρα που οργισμένοι πολίτες συγκεντρώνονται καθημερινά έξω από το μαγαζί του. Αναγκάζεται να κλείσει βιαστικά τους λογαριασμούς του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και προσπαθεί με την βοήθεια των δικηγόρων του να βρει τρόπο να αμυνθεί αποτελεσματικά.
Πριν από λίγες ημέρες ένας 28χρονος άντρας κρατώντας ένα ημιαυτόματο όπλο εισβάλει στην πιτσαρία και ανοίγει πυρ αδιακρίτως. Η επέμβαση της αστυνομίας είναι άμεση και αποφεύγονται τα χειρότερα. Ο νεαρός παραδέχεται οτι ήθελε να σώσει τα ανήλικα θύματα από τα κελιά τους που βρίσκονται στα υπόγεια της πιτσαρίας και να τιμωρήσει τους υπεύθυνους του pizza gate.
Ως μητέρα, πρέπει να εξομολογηθώ οτι έχω μια εμμονική ευαισθησία σε οποιαδήποτε είδηση σχετίζεται με παιδική πορνογραφία. Με πιάνει ναυτία μόνο με την σκέψη της παιδικής εκμετάλλευσης, σε οποιαδήποτε μορφή της.Και επίσης πρέπει να παραδεχθώ οτι έχω δει και εγώ πολλές αμερικάνικες ταινίες με εξωφρενικές θεωρίες συνωμοσίας. Αρκετές από αυτές μάλιστα, θα τις χαρακτήριζα απολαυστικές, ακόμη και brain twisting.
Δεν μου περνάει απαρατήρητο επίσης το γεγονός, οτι τόσο ο Μπιλ Κλίντον όσο και ο Ντόναλντ Τραμπ έχουν χρησιμοποιήσει για τις μετακινήσεις τους το ιδιωτικό αεροσκάφος του καταδικασμένου για κακοποίηση ανηλίκων Τζέφρει Επσταιν. Ούτε οτι ο Τόνι Ποντέστα αδελφός του επικεφαλής της εκστρατείας της Χίλαρι, είναι φίλος με τον ρεπουμπλικάνο Ντένις Χάρστερ, ο οποίος στις αρχές του χρόνου καταδικάστηκε σε 15 μήνες φυλάκιση μετά την παραδοχή του οτι κακοποιούσε αγόρια. Πράγματι, όσο μεγαλύτερο και πιο βρώμικο είναι το σκάνδαλο, τόσο μεγαλύτερη και πιο βρώμικη είναι και η προσπάθεια συγκάλυψής του.
Στο pizza gate όμως δεν υπάρχει καμία απολύτως ένδειξη ή ψείγμα αξιόπιστης πληροφορίας οτι πρόκειται για αληθινό γεγονός. Υπόγειο δεν βρέθηκε ποτέ. Ούτε κελιά. Καταγγελίες δεν έγιναν, εξαφανισμένα παιδιά δεν υπήρξαν, έρευνα της αστυνομίας και των ομοσπονδιακών αρχών δεν άρχισε, μυστηριώδεις υποκλαπείσες συνομιλίες δεν διέρρευσαν, αυτόπτες μάρτυρες δεν εμφανίστηκαν, ανεξήγητος θάνατος κάποιου «που ήξερε πολλά», δεν έπεσε στην αντίληψη κανενός. Δεν υπάρχει καμία βάσιμη υποψία, οτι οι αρχές γνωρίζουν και αποσιωπούν. Η αστυνομία της Ουάσιγκτον, χαρακτήρισε επισήμως το pizza gate ως «κατασκευασμένη θεωρία συνωμοσίας».
Και όπως όλα δείχνουν πρόκειται για μια θεωρία συνομωσίας που εξυφάνθηκε εξ ολοκλήρου, στην σκοτεινή πλευρά της, νέου τύπου, ενημέρωσης. Στις αισθητικά φθηνές ιστοσελίδες, που μπαίνουν στην ζωή μας σχεδόν βίαια και επιχειρούν να καθορίσουν την ατζέντα της ενημέρωσης.
Οι αντιστάσεις του κοινού χαλαρώνουν, η ποιότητα της ενημέρωσης διολισθαίνει και τα λεγόμενα fringe sites πολλαπλασιάζονται σε μια αλληλοτροφοδοτούμενη σχέση παραγωγής – ζήτησης κατασκευασμένων ειδήσεων.
Όσοι προέβλεψαν οτι ζούμε στην Αμερική των post truth politics, απλώς δικαιώνονται. Και όσοι ακόμη ενδιαφέρονται για την πραγματική είδηση, δεν θα πρέπει πια να την θεωρούν δεδομένη.
Της Λένας Αργύρη, ανταποκρίτριας της ΕΡΤ στην Ουάσιγκτον
Φωτογραφία Todd Franson via www.metroweekly.com/

Πηγή: mignatiou.com