Spread the love


Γ. Μάγγας: «Εγώ όπου παίζω διώχνω φαρμάκια και πίκρες!».

Πάνω στη φωτογραφία, ο μεγάλος Γιώργος Μάγγας παίζοντας στο Λαύριο με τους παγκόσμια γνωστούς μουσικούς της εναλλακτικής ροκ μουσικής σκηνής Tuxedomoon, στο Synch Festival 2005.

Φοράει μακρύ σταυρωτό χρυσαφένιο παλτό, με έντονα χρωματιστά λουλούδια ανάγλυφα στο ύφασμα.

Παίρνει στα χέρια το κλαρίνο και αρχίζει να παίζει. Προτού ακόμη προλάβεις να καταγράψεις τις λεπτομέρειες της εικόνας, μέσα από το μακρύ πανωφόρι προβάλλει ένα λαμέ παντελόνι από το ίδιο ύφασμα. Το γιλέκο ασορτί όπως η γραβάτα. Σαν να περίσσευε ύφασμα από το τόπι.

Το βλέμμα δεν προλαβαίνει να επεξεργαστεί τον φανταχτερό κόσμο της αυτοκρατορικής εμφάνισης του Γιώργου Μάγγα στη σκηνή και ο ήχος του κλαρίνου διακόπτει πάλι. Τελετουργικά ξεδιπλώνει τις μανσέτες από το λευκό πουκάμισο και στα χέρια κυλούν τα καράτια σαν να πιάνει πάλι το μουσικό όργανο. Χρυσές αλυσίδες και μεγάλα δακτυλίδια από ολόκληρες λίρες βαραίνουν τα δάκτυλα που παίζουν νευρικά: «Όλα για τον λαό!», υπόσχεται γενναιόδωρα ο λαϊκός οργανοπαίκτης παίρνοντας βαθιά αναπνοή. Εδώ όλα έχουν τη σημασία τους.

100_2147

Δίπλα του η τραγουδίστρια, μούσα, σύζυγος και… στυλίστριά του, Τζούλη Τζινιέρη. Αυτή ράβει τα πλουμιστά, αραβικού βάρους, κοστούμια, αυτή σιγοντάρει το στάτους του Γ. Μάγγα. Λυτά μαλλιά μέχρι τα γόνατα σχεδόν, μακριά σκουλαρίκια, κοσμήματα και βραδινή τουαλέτα έως τον αστράγαλο. «Ποιος σε φίλησε/και σε κοκκίνισε/το φεγγάρι κάνει βόλτα/στης αγάπης μου την πόρτα», τραγουδάει κάνοντας την έναρξη και, όταν εκείνος αρχίσει το σόου, εκείνη αποσύρεται στην άκρη της σκηνής χτυπώντας παλαμάκια ή το ντέφι.

images_stories_products_4d4fe64091ff1_dsc_0053

maxresdefault

MG_1236

maggas1-thumb-large

«Την αγάπη μου σε όλους σας, ας, ας, ας, ας», μοιράζει απλόχερα ο σταρ της βραδιάς, με τα έκο να τον ακολουθούν στην αίθουσα. Ο Γ. Μάγγας παίζει όλη τη μελετημένη παράσταση (καίει και κανένα πουκάμισο μπροστά στους ατάραχους μουσικούς), ικανοποιεί τις παραγγελιές των πελατών, στέλνει φιλιά, αυτοσχεδιάζει, ιδρώνει. Στήνει ένα εκρηκτικό γλέντι με ρεπερτόριο στο οποίο η μουσική των τσιγγάνων κάνει γρήγορο το τσάμικο και λικνιστικό το καλαματιανό και κάθε παραδοσιακό ρυθμό.

Τρεις ώρες αργότερα σκουπίζει τον ιδρώτα από το μέτωπο και παίζει για τον εαυτό του. Μακριά από τα τηλεοπτικά συνεργεία και τις επικοινωνιακές γιρλάντες. Εκεί αξίζει να δει κανείς τον μουσικό που γοητεύει τζαζίστες και ροκάδες.

hqdefault

«Όταν παίζω εγώ, δεν αφήνω κανέναν να φύγει. Δημοτικά, λαϊκά, τζαζ, ροκ, ινδικά, της αγάπης τραγούδια. Μου αρέσει να παίζω για ερωτευμένους», μου εξομολογείται. Στα πανηγύρια και τους γάμους της επαρχίας εκπαιδεύτηκε προτού φθάσει στην Ομόνοια, προτού ξεχωρίσει στα ξενυχτάδικα της οδού Βερανζέρου και γίνει cult φυσιογνωμία στις μουσικές σκηνές του κέντρου.

Η χάρη του έφθασε στην Αυστραλία, την Αμερική και τον Καναδά, όπου υπάρχει ομογένεια, αλλά και σε διεθνή φεστιβάλ σε Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Ελβετία, Ρουμανία, Βραζιλία κ.α.

magkas

ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Οι ορθόδοξοι πιστοί του κλαρίνου δεν συμφωνούν με τα καμώματά του. «Θέλει κάμερες και φιγούρες», λένε γι’ αυτόν. Όμως ο Γιώργος Μάγγας δεν ιδρώνει από τέτοια σχόλια. Ούτε απαντάει. «Ο καθένας έχει το παίξιμό μου. Και εγώ τον τρόπο μου στο κλαρίνο». Σε κλειστούς ή ανοικτούς χώρους, γάμους, πανηγύρια, τηλεοπτικά πλατό, παντού κάνει τις «λεζάντες» του. Και το κοινό αποθεώνει τον πασπαλισμένο με χάντρες, πέτρες, πούλιες και λαμπερά κοστούμια κόσμο του. «Το Μουσείο Μπενάκη είχε ζητήσει ένα ρούχο μου. Έπειτα το έστειλε σε ένα άλλο μουσείο στο Ναύπλιο», καμαρώνει.

«Στους κλειστούς χώρους είναι πιο μαζεμένος ο κόσμος. Βλέπεις, το κλαρίνο θέλει ύπαιθρο, εκεί αλλιώς χαίρονται». Η δική του αδυναμία είναι η τηλεόραση. Συνήθως του ζητάνε να παίξει την «Ιτιά», την «Καραγκούνα», τον «Αητό»… «Ο κόσμος έστριψε πάλι στα δ